W Belwederze przypomniano o zapomnianych ofiarach nazistowskiej zagłady

W Belwederze przy jednym stole spotkali się historycy, wykładowcy i studenci, by mówić o ofiarach, o których przez lata wspominano zbyt rzadko. Seminarium poświęcono osobom z zaburzeniami psychicznymi i niepełnosprawnościami zamordowanym podczas II wojny światowej. Druga część wydarzenia miała formę warsztatów, podczas których młodzi ludzie szukali sposobów na przywrócenie pamięci o tej grupie ofiar.

Seminarium przypomniało o ofiarach planowej eksterminacji

Spotkanie odbyło się w Belwederze z udziałem sekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP Mateusza Koteckiego, doradcy prezydenta dr. Marka Szymaniaka oraz członków prezydenckich rad zajmujących się osobami z niepełnosprawnościami i ochroną zdrowia. Wśród uczestników znaleźli się także wykładowcy i studenci pedagogiki, historii oraz innych kierunków z uczelni w całym kraju.

Rozmowa dotyczyła losów osób z zaburzeniami psychicznymi i niepełnosprawnościami, które na terenach okupowanej Polski zostały objęte zaplanowaną akcją eksterminacyjną III Rzeszy. Organizatorzy zwrócili uwagę, że była to jedna z grup ofiar niemieckiego nazizmu, o których pamięć przez długi czas pozostawała na marginesie debaty historycznej.

Dzień Pamięci Ofiar Zagłady Osób z Zaburzeniami Psychicznymi na terenach okupowanej Polski podczas II wojny światowej przypada 22 września. Został ustanowiony uchwałą Sejmu RP z 27 września 2024 roku. Inicjatywa wyszła ze środowisk naukowych, lekarskich i społecznych, które przez lata zabiegały o oficjalne upamiętnienie zamordowanych.

Studenci szukali sposobu na przywrócenie wykluczonych z pamięci

Podczas warsztatów uczestnicy analizowali, dlaczego niektóre grupy ofiar znikają z powszechnej pamięci i jakie mechanizmy prowadzą do takiej selekcji. Zastanawiali się również, jak edukacja może przywracać należne miejsce osobom pomijanym w opowieści o II wojnie światowej.

Efektem pracy studentów były projekty edukacyjne, społeczne i historyczne. Ich przygotowanie pokazało, że upamiętnienie nie musi ograniczać się do jednej uroczystości. Może obejmować także działania dydaktyczne i inicjatywy przypominające o ofiarach w szkołach, na uczelniach oraz w debacie publicznej.

Ustanowienie osobnego dnia pamięci daje rodzinom ofiar, nauczycielom, badaczom i instytucjom publicznym stały punkt odniesienia. Pozwala także porządkować wiedzę o zbrodniach, których ofiarami były osoby często pozbawione możliwości obrony i przez dekady nieobecne w głównym nurcie pamięci historycznej.

na podstawie: prezydent.pl.